وکالت دعاوی با وکیل کیفری

رشته حقوق به زیرشاخه های مختلفی تقسیم می شود. یکی از این زیرشاخه های رشته حقوق که در اغلب دانشگاه های دنیا در مقاطع تحصیلات تکمیلی به دانشجویان ارائه می شود، رشته حقوق جزا است. در این رشته تمامی مباحث کیفری از جمله جرم شناسی و مسئولیت مجرم و اصول کلی جرم تدریس می شود. وکیل کیفری در صورتی که فارغ التحصیل این رشته از حقوق باشد به عنوان یک وکیل با تجربه و متخصص می تواند به خوبی پرونده کیفری را پیش برده تا از تضییع حقوق حقه موکلین جلوگیری نماید. در قانون جمهوری اسلامی ایران، در دعاوی کیفری وجود وکیل کیفری برای هریک از طرفین دعوی ضروری است و دادگاه باید تمهیدات لازم را جهت اخذ وکیل از سوی متهم و شاکی ارائه دهد.

وکیل کیفری چرا؟

همانطور که ذکر شد، در دعاوی حقوقی، خواهان و خوانده مختار به اخذ وکیل هستند اما در دعاوی کیفری، دادگاه متهم و شاکی را ملزم به اخذ وکیل می کند و در صورتی که هر یک از طرفین شرایط گرفتن وکیل را نداشته باشند، دادگاه باید به آنهاوکیل تسخیری معرفی نموده و شرایط لازم را جهت اخذ وکیل برای آنها فراهم نماید.

وکیل کیفری باید علاوه بر علم جرم شناسی به اصول روانشناسی و شخصیت شناسی نیز تسلط داشته باشد. وی باید بتواند ابتدا صحت اطلاق جرم به عمل را تشخیص دهد و سپس نسبت اتهام به مظنون را بررسی نموده و درباره آن نظرات خود را اعلام نماید. دقت لازم برای این موارد که اغلب با جان و حیثیت هر یک از طرفین دعوا سر و کار دارد، نشان از اهمیت وکیل دعاوی کیفری دارد.

وکیل کیفری چه خصوصیاتی دارد؟

وکیل کیفری بر خلاف وکیل حقوقی محدودیت هایی در قبول پرونده های دعاوی مربوط به خود دارد. پرونده های ارجاع داده شده از دیوان عالی کشور تنها در صلاحیت وکالت توسط وکیل کیفری پایه یک دادگستری می باشد. بنابراین پیش از انتخاب وکیل، از صلاحیت وی جهت ورود به دعاوی کیفری اطمینان یابید.

مدارک لازم جهت ارائه در دعاوی کیفری

برای طرح یک دعوی کیفری ابتدا لازم است مدارک لازم از جمله وکالتنامه وکیل کیفری، شکواییه یا طرح دعوی، شهادت نامه شهود در صورت نیاز، کارت ملی و مشخصات متهم در صورت مشخص بودن وی را تهیه نمایید. وکیل کیفری می تواند مدارک فوق را به وکالت از شما تهیه نماید.

 تفاوت دعاوی کیفری و دعاوی حقوقی

برخی از دعاوی مانند دعوی مطالبه وجه چک ، به دو صورت کیفری و حقوقی قابل طرح هستند اما مراجعان، اغلب با ویژگی های هر یک از این دعاوی و تفاوت ها و مراحل آن آشنایی ندارند و چه بسا به دلیل این عدم آشنایی دچار سرگردانی در مراجع قضایی شده و مدت زمان لازم برای به نتیجه رسیدن پرونده آنها به طول می انجامد. از تفاوت های دعاوی کیفری و حقوقی می توان به موارد زیر اشاره نمود:

  • در دعاوی کیفری، دادگاه پس از اثبات اتهام متهم، وی را به تحمل مجازات محکوم می کند اما در دعاوی حقوقی، دادگاه، خاطی را ملزم به جبران حقوق قانونی فرد زیان دیده یا خوانده می نماید.
  • دادخواست حقوقی حتماً باید در برگه مخصوص دادخواست تنظیم شود اما شکایت دعاوی کیفری می تواند در هر برگه ای تنظیم شود.
  • در دعاوی حقوقی، با رضایت خواهان دعوا خاتمه یافته و پرونده بسته می شود، اما در بسیاری از دعاوی کیفری، حتی با وجود رضایت شاکی یا مجنی علیه نیز پرونده خاتمه نمی یابد و آثار معنوی جرم باید جبران شود.
  • شاکی، مشتکی عنه یا متهم و اتهام در دعاوی کیفری به ترتیب هم ردیف خواهان، خوانده و خواسته در دعاوی حقوقی است.
  • در دعاوی کیفری، ابلاغ دعوا به متهم توسط احضاریه انجام می شود در حالیکه این ابلاغیه در دعاوی حقوقی توسط اخطاریه انجام می شود.
  • وکیل کیفری باید تجربه وکالت در دعاوی کیفری را داشته باشد.

موارد تعقیب متهم و شروع دادرسی در دعاوی کیفری

بنا به ماده ۶۴ قانون آیین دادرسی مدنی کیفری سال ۱۳۹۲، در صورتی که جرمی اتقاق افتد، با وقوع یکی از موارد ذیل، پیگیری جرم متهم در مراجع قضایی آغاز می شود:

  • اعلام شکایت از سوی شاکی یا مدعی خصوصی؛
  • ارائه اطلاعات از سوی ضابطین دادگستری یا مقامات رسمی یا افراد قابل اطمینان و موثق؛
  • بروز جرم به صورتی که برای دادستان یا بازپرس مشهود باشد؛
  • اعتراف شخص متهم؛
  • اطلاع یافتن دادستان از بروز جرم به هر صورت قانونی دیگر.

رسیدگی به جرم کیفری مطابق با ماده ۳۳۵ قانون آیین دادرسی کیفری در صورت موارد زیر آغاز می شود:

  • ارائه کیفرخواست دادستان؛
  • صدور قرار جلب و ارائه آن به دادرسی توسط دادگاه؛
  • بیان ادعای شفاهی دادستان در دادگاه.

با استناد به ماده ۳۷۴ قانون آیین دادرسی مدنی، پس از خاتمه دادرسی، دادگاه در همان جلسه یا نهایتاً ظرف مدت یک هفته، اقدام به صدور رأی می نماید.