حجت اله کریمیان - وکیل پایه یک دادگستری

حجّت اله
کریمیان

حجّت اله
کریمیان

وکیل پایه یک دادگستری
عضو کانون وکلای اصفهان
وکیل پایه یک دادگستری

محمدحسین
شیرمحمدی

محمدحسین
شیرمحمدی

وکیل پایه یک دادگستری
عضو کانون وکلای اراک
وکیل پایه یک دادگستری و مشاور حقوقی

رقیـه
وکیلی

رقیـه
وکیلی

وکیل پایه یک دادگستری
عضو کانون وکلای تهران
وکیل پایه یک دادگستری

هــادی
فرهمند

هــادی
فرهمند

وکیل دادگستری
وکیل قوه قضاییه کرمان
وکیل پایه یک دادگستری

مجتبی
محمدی

مجتبی
محمدی

وکیل پایه یک دادگستری
عضو کانون وکلای مرکز
وکیل پایه یک دادگستری

محمـــد
همائی فر

محمـــد
همائی فر

وکیل دادگستری
عضو کانون وکلای خوزستان
وکیل پایه یک دادگستری

سیدحسن
موسوی

سیدحسن
موسوی

وکیل پایه یک دادگستری
عضو کانون وکلای یزد
وکیل پایه یک دادگستری و مشاور حقوقی

معصــومه قِلـیــچ

قبول وکالت و مشاوره صرفا در استان یزد

معصـومه
قِلـیـــچ

وکیل پایه یک دادگستری
عضو کانون وکلای یزد
وکیل پایه یک دادگستری و مشاور حقوقی

ســـرور
ثانی نژاد

ســـرور
ثانی نژاد

وکیل پایه یک دادگستری
عضو کانون وکلای تهران
×
نام وکیلشهرشماره همراهتلفن دفتروبسایت
حجت اله کریمیاناصفهان0913210017303132347458-59www.estifa.ir
محمدحسین شیرمحمدیاراک0912884204008632780128ندارد
رقیه وکیلیتهران0912509719609125097196ندارد
هادی فرهمندکرمان0913399856603432224678ندارد
مجتبی محمدیتهران0912609575009126095750mohammadilawyer.com
محمد همائی فراهواز0916313123006133333485homaeifar.ir
سیدحسن موسوییزد0913258448709132584487ندارد
معصومه قِلیچیزد0913452080003536228852ندارد
سرور ثانی نژادتهران0912435741502122350512www.asalaw.co

بهترین وکیل حضانت فرزند در اصفهان کیست؟

بهترین وکیل حضانت فرزند در اصفهان کیست؟

مقدمه ای در خصوص حضانت فرزند

در این مقاله سعی شده است تا توضیحاتی در خصوص حضانت فرزند ارائه شود. در ابتدا به حضانت فرزند در قانون پرداخته شده و در ادامه به سوالات مکرر در خصوص بهترین وکیل حضانت فرزند در اصفهان می پردازیم تا وکیل خوب حضانت فرزند به شما معرفی شود.

ضمنا پیشنهاد می شود اگر دنبال بهترین وکیل حضانت فرزند در اصفهان هستید، ابتدا به یکی از وکلای متخصص در دعاوی حضانت فرزند وکالت در مطالعه پرونده دهید و پس از آن نظر وکیل را در خصوص نقاط قوت و ضعف پرونده بپرسید.

حضانت فرزند چیست؟

«حضانت» واژهای تازی بوده که از حضن به معنای فاصله زیر بغل تا تهیگاه یا سینه و دو بازو گرفته شده است. از آنجایی که مادر طفل را بین بازوان و سینه (آغوش) خود قرار می دهد، واژه حضانت به کار برده شده است.

لذا حضانت در لغت به معنای پروردن، در زیر بال گرفتن، در بغل گرفتن، پرورش دادن، دایگی و پرستاری کودک است. هرچند در قانون ایران تعریفی از این واژه دیده نمی شود، اما می توان آن را در اصطلاح به معنای نگهداری و مواظبت مادی و معنوی طفل توسط کسانی دانست که قانون مقرر داشته است.

با این تعریف، مفهوم «ولایت» خارج می شود؛ زیرا ولایت به معنای سرپرستی و اداره کلیه امور زندگی طفل تا مرحله رشد است. تفاوت دیگر ولایت باحضانت در این است که ولایت به موجب قانون قهر به پدر یا جد پدری داده می شود، حال آنکه اعطای حضانت بنا به حکم دادگاه (خانواده) خواهد بود.

فرق بین ولایت و حضانت در زمانی که زوجین با هم در کنار فرزند خود زندگی می کنند معلوم نمی شود؛ ولی این تفاوت وقتی که پای جدایی زوجین به میان می آید آشکار می گردد و این پرسش مطرح می شود که کدام یک از والدین باید عهده دار حضانت شوند.

اما قبل از ورود به بحث باید معنای طفل را از نظر قانون مدنی بدانیم. طفل وفق مجموع مواد ۱۱6۸ تا ۱۱۷۹ باب حضانت به کسی اطلاق می شود که به سن رشد قانونی نرسیده باشد. لذا حضانت مخصوص اطفال است و پس از رسیدن به سن بلوغ، این موضوع کلا منتفی است، و افراد بالغ با هریک از والدین که بخواهند می توانند زندگی کنند.

با توجه به این که وفق تبصره یک ماده ۱۲۱۰ (ق.م.) سن بلوغ که در پسر 15 سال تمام قمری و در دختر نه سال تمام قمری، حضانت برای افراد بعد از این سنین، متصور نیست.

به همین دلیل، چنانچه فرزند کبیر بالغ تمایلی به ملاقات پدر یا مادر نداشته باشد، الزام وی به انجام ملاقات موجه نیست، هرچند صله ارحام (دید و بازدید از خویشاوندان) و توصیه بدان، وظیفه اخلاقی هر فرد مسلمان است. با این حال، رویه عملی محاکم مستند به رأی وحدت رویه شماره 37/62- 3/10/1364 این است که برای نوجوانی که به سن ۱۸ سال شمسی نرسیده و رشد وی نیز محرز نباشد، حکم حضانت صادر می نمایند. حضانت اطفال را در سه قسمت بررسی می کنیم: وجود حق حضانت طفل و موارد سقوط این حق و نهایتا حضانت اطفال بدون سرپرست.

حضانت فرزند در قانون

بر اساس ماده ی 1169 ق.م:

«برای حضانت و نگهداری طفلی که ابوین او جدا از یکدیگر زندگی می کنند، مادر تا سن هفت سالگی اولویت دارد و پس از آن با پدر است. تبصره: بعد از هفت سالگی در صورت حدوث اختلاف، حضانت طفل با رعایت مصلحت کودک به تشخیص دادگاه می باشد.»

اما اگر دارنده ی اولویت در حضانت مجنون شود، شوهر کند، فوت نماید، و یا صلاحیت اخلاقی نداشته باشد، حضانت به دیگری سپرده خواهد شد. در هر صورت، دادگاه می تواند تصمیمی را بگیرد که به صلاح طفل است. مواد 41 و 45 قی.ح.خ 1391)

هزینه ی حضانت

پس از جدایی زن و شوهر، هزینه‌ی حضانت طفل در درجه ی اول با پدر است و در صورت فوت پدر و یا عدم امکان الزام او به پرداخت هزینه، با مادر است.

در ماده ی 1172 ق.م مقرر شده:

«هیچ یک از ابوین حق ندارند در مدتی که حضانت طفل به عهده ی آن هاست از نگاهداری او امتناع کنند، در صورت امتناع یکی از ابوین، حاکم باید به تقاضای دیگری با تقاضای قیم یا یکی از اقربا و یا به تقاضای مدعی العموم، نگاهداری طفل را به هر یک از ابوین که حضانت به عهده ی اوست الزام کند و در صورتی که الزام ممکن یا مؤثر نباشد حضانت را به خرج پدر و هر گاه پدر فوت شده باشد به خرج مادر تأمین کند.»

برای تضمین بیشتر پرداخت هزینه ی حضانت اطفال، در ماده ی 12 ق.ح.خ 1353 آمده است:

«در کلیه ی مواردی که گواهی عدم امکان سازش صادر می شود دادگاه ترتیب نگاهداری اطفال… را با توجه به وضع اخلاقی و مالی طرفین و مصلحت اطفال معین می کند و اگر قرار شود فرزندان نزد مادر یا شخص دیگری بمانند ترتیب نگاهداری و میزان هزینه‌ی آنان را مشخص می نماید و… نفقه‌ی اولاد… از عواید و دارایی مرد یا زن یا هر دو وحتا از حقوق بازنشستگی استیفا خواهد گردید.

دادگاه مبلغی را که باید از عواید یا دارایی مرد یا زن یا هر دو برای هر فرزند استیفا گردد تعیین و طریقهی اطمینان بخشی برای پرداخت آن مقرر می کند… .

تبصره 1- اطفالی که والدین آنان قبل از تصویب این قانون از یکدیگر جدا شده اند در صورتی که به طریق اطمینان بخشی ترتیب هزینه و نگاهداری و حضانت آنان داده نشده باشد مشمول مقررات این قانون خواهند بود. تبصره 2- پرداخت نفقه قانونی اولاد بر سایر دیون مقدم است.»

وجود حق حضانت

وفق قاعده کلی و حسب مصلحت طفل هر کودکی باید از حضانت بهره مند باشد و در هیچ شرایطی نمی توان امر مهم نگهداری و مواظبت کودک را مهمل گذاشت. اصل دوم اعلامیه جهانی حقوق کودک نیز بر این مهم صحه می گذارد. بنابراین، در جانب کودک حق برخورداری از حضانت به طور مطلق شناخته شده است و حتی اطفال نامشروع’، ناقص الخلقه و یا سرکش نیز از این حق برخوردارند. بنابراین، نباید تصور نمود که حضانت یکی از حقوقی است که فقط بر نسب مشروع مترتب است. هرچند حضانت مخصوص اطفال است، اما وفق ماده ۱۱۷۷(ق.م.) فرزند باید «مطیع ابوین خود بوده و در هر سنی که باشد، باید به آنها احترام کند».

بدیهی است حق حضانت به منظور تأمین منافع مادی و معنوی طفل برقرار می گردد و چنانچه ابوین در قید حیات نبوده یا فاقد صلاحیت حضانت باشند، می تواند وفق ماده ۳(ق.ح.ا.ک.و.ن.ب.س.و.ب.س.مصوب ۹۲) به کلیه اتباع ایرانی مقیم ایران وفق مقررات این قانون اعطا شود و سرپرست وفق ماده ۱۷ این قانون موظف به تمامی تکالیف مربوط به حضانت در قبال طفل می باشد.

به هر حال، حق حضانت به صراحت مورد شناسایی قانون گذار واقع شده و هر کس به هر نحو ممکن مانع از ایفا یا اسیتفای حق مذکور شود، مشمول مجازات کیفری نیز می گردد. در این رابطه ماده 4۰(ق.ح.خ.جدید) با وضع مجازاتهای کیفری بر مقررات آمرانهای مربوط به حضانت می گوید

«هرکس که از اجرای حکم دادگاه در مورد حضانت طفل استنکاف کند، یا مانع اجرای آن شود، یا از استرداد طفل امتناع ورزد، حسب تقاضای ذی نفع و به دستور دادگاه صادرکننده رأی نخستین تا زمان اجرای حکم، بازداشت می شود».

ماده 54 این قانون مقرر می دارد

«هرگاه مسؤول حضانت از انجام تکالیف مقرر خودداری کند، یا مانع ملاقات طفل با اشخاص ذی حق شود، برای بار نخست به پرداخت جزای نقدی درجه هشت و در صورت تکرار به حداکثر مجازات مذکور محکوم می شود،»

اما حضانت در ناحیه ابوین و همچنین اولاد، وفق ماده ۱6۸ ۱ ق.م.)، هم حق است و هم تکلیف.

حضانت کودک به عنوان تکلیف ابوین

ماده ۱۱۷۲(ق.م.) به صراحت می گوید

«هیچیک از ابوین حق ندارند در مدتی که حضانت طفل به عهده آنها است از نگاهداری او امتناع کنند، در صورت امتناع یکی از ابوین، حاکم باید به تقاضای دیگری یا به تقاضای قم یا یکی از اقربا و یا به تقاضای مدعی العموم نگاهداری طفل را به هریک از ابوین که حضانت به عهده اوست الزام کند و در صورتی که الزام ممکن یا مؤثر نباشد، حضانت را به خرج پدر و هرگاه پدر فوت شده باشد، به خرج مادر تأمین کند».

با توجه به «امری بودن» حکم مندرج در ماده ۱۱6۸(ق.م.) تکلیف به نگهداری کودکان (که بر عهده ابوین گذاشته شده)، قابل اسقاط یا مصالحه نیست و از دسترس حاکمیت اراده افراد مصون است. البته، با اراده مشترک، پدر و مادر می توانند با تنظیم توافقنامه اعم از عادی یا رسمی حق حضانت را به عهده یکدیگر بگذارند، ولی به اشخاص دیگر نمی توانند واگذار نمایند.

از این رو، چنانچه زوجه ضمن سندرسمی طلاق پذیرای حضانت و نگهداری فرزند مشترک با هزینه شخصی خود شده باشد، نمی تواند به موجب دادخواست بعدی از خود سلب تکلیف نماید. چنین درخواستی قابلیت پذیرش ندارد.

به هر حال، اگر یکی از آوین در مدتی که قانونا حضانت با او می باشد، از ایفای امور مربوط به حضانت خودداری نماید، دادگاه او را ملزم به ایفای تکلیف خود خواهد کرد، یا بنا به تجویز ماده 40 (ق.ح.خ. جدید) او را بنا به تقاضای ذی نفع بازداشت کند.

این حکم حتی در جایی که حضانت کودک عملا متعسر و یا غیر ممکن باشد، نیز جاری است. هزینه های حضانت در صورت زنده بودن، توسط پدر و در غیر این صورت، بر مادر تحمیل خواهد شد.

در ماده ۱۱6۸(ق.م.) اشاره نشده اگر مادر عهده دار حضانت طفل شد، آیا از این بابت می تواند مطالبه اجرت المثل نماید یا خیر. عده ای معتقدند مادر نمی تواند برای از جهت صرف حضانت مطالبه اجرت نماید، اما در فقه چنین مطالبهای ممکن است و با توجه به لزوم مراجعه به فقه در موارد اجمال و ابهام قانون، نظر فقه رجحان دارد.

بر این اساس، اگر حتى شخص دیگری بدون دریافت اجرت المثل حاضر به حضانت طفل باشد، نیز حق زن را در انجام حضانت و مطالبه اجرت المثل ساقط نمی کند، مگر این که زوج متعسر از پرداخت اجرت باشد. البته، نباید اجرت حضانت با هزینه امور مربوط به انجام حق حضانت اشتباه کرد.

هزینه حضانت مثل بهای خوراک و پوشاک طفل، تابع احکام نفقه خواهد بود که اساسا بر عهده پدر است و در قسمت نفقه اقارب تفصیلا بیان خواهد شد. ولی اجمالا این که وفق ماده ۱۲۰4 (ق.م.) نفقه اقارب مشتمل بر مسکن، البسه و اثاث البیت، به قدر حاجت، با در نظر گرفتن درجه استطاعت منفق است، چنان چه منفق از انجام این وظیفه شرعی و قانونی استنکاف نماید، با ضمانت های اجرایی سابق الذکر در بحث نفقه زوجه مواجه خواهد شد. اما تفاوتی که نفقه زوجه با نفقه سایر اقربا دارد این است که نفقه مافات (گذشته) اقربا به خلاف نفقه زوجه، قابل مطالبه نیست. حال این سؤال پیش می آید که چنانچه مادر ناچارا (مثلا به دلیل عدم دسترسی به پدر یا اموال وی) نفقه طفل را بپردازد، آیا متعاقبا استحقاق مطالبه آنها را دارد یا خیر؟

در جواب باید گفت هر چند اطلاق ماده ۱۲۰۶ق.م.) مانع از مطالبه نفقه مافات طفل می گردد، ولی می توان در مواردی که مادر اضطرارا و از باب حفظ کودک از خطر . گرسنگی و یا مرگ هزینه خوراک و درمان وی را می پردازد، وی را مستحق نفقه مافات

بدانیم، رویه قضایی نیز مؤید همین مطلب است و منع ماده ۱۲۰6ق.م.) را ناظر به مواردی دانسته که خود اقارب مطالبه نفقه مافات خودرا بنمایند نه موردی که ثالث (مادر) نفقه مافات دیگری (طفل) را مطالبه می نماید.

گروهی با استناد به منع استفاده بدون جهت قائل به همین نظر شده اند ولی استدلال به اصل عدم تبرع در مانحن فیه توجیه بیشتری دارد؛ با این حساب، اگر مادر در امر پرداخت نفقه طفل قصدتبرع نداشته باشد، استحقاق مطالبه مبالغ پرداخته شده برای حضانت طفل را از مدیون (منفق) دارد.

معرفی وکیل حضانت فرزند در اصفهان

در ادامه لیستی از وکلای پایه یک دادگستری که سابقه وکالت و دفاع در دعاوی حضانت فرزند را داشته اند، آورده شده است. وکلای زیر ضمن تخصص در دعاوی حضانت فرزند، بهترین دفاعیات را در محکمه از حقوق شما خواهند نمود: